ظهر یکشنبه ۱۹ مرداد جلسه‌ای برای هماهنگی برگزاری مراسم وداع با پیکر استاد محمود فرشچیان، میان مسئولان وزارت فرهنگ و برادرزاده‌ها و خانواده وی برگزار و مقرر شد که پیکر استاد وی پس از عزیمت به ایران، به صورت مستقیم به اصفهان منتقل و در این شهر با حضور مردم و علاقمندان تشییع شود.

مراسم سومین سالگرد درگذشت امیر هوشنگ ابتهاج، شاعر بلندآوازه معاصر با تخلص «سایه»، عصر امروز بر سر مزارش در باغ محتشم رشت، با حضور جمعی از فرهیختگان، هنرمندان گیلانی و دوستداران شعر فارسی برگزار شد. در این آیین دختر زنده‌یاد ابتهاج، استاندار گیلان، رئیس انجمن مفاخر کشور و رایزن فرهنگی سفارت هند در ایران نیز حضور داشتند. این رویداد به پاسداشت جایگاه بی‌بدیل «سایه» در ادبیات و آثار ماندگار او اختصاص یافت.

استاد محمود فرشچیان، هنرمند مطرح نگارگری کشور، صبح امروز (۱۸ مردادماه ۱۴۰۴) دار فانی را وداع گفت. ایشان در سال ۱۳۰۸ هجری شمسی در اصفهان دیده به جهان گشود. پدرش که مردی هنردوست بود با توجه به اشتیاق فرزند به هنر نقاشی او را به کارگاه استاد حاج «میرزاآقا امامی» رهنمون کرد. وی در هنرستان هنر‌های زیبای اصفهان از استاد «عیسی بهادری» تعلیم گرفت. پس از پایان این دوره به اروپا رفت و چند سالی در آنجا به مطالعه و بررسی آثار نقاشان برجسته غرب پرداخت؛ و در نتیجه همین مطالعات بود که به رهیافتی تازه از هنر نقاشان با معیار‌های جهانی رسید.

سید علی معرک‌نژاد، مدیرکل ارتباطات و امور بین‌الملل شهرداری اصفهان با انتشار دستخطی از مرحوم استاد فرشچیان نوشت: مزار ابدی استاد فرشچیان آرامگاه صائب اصفهان خواهد بود. استاد فرشچیان در وصیت‌نامه‌ای که آن را مکتوب و غیرقابل‌تغییر دانسته‌اند محل خاک‌سپاری خود را آرامگاه صائب، شاعر نامدار ایرانی در اصفهان تعیین نموده‌اند.

مجید شاه‌حسینی، رئیس فرهنگستان هنر با اشاره به وصیت‌نامه استاد افزود: «بر اساس وصیت ایشان، مایل بودند در آستان مقدس رضوی در شهر مشهد به خاک سپرده شوند. هنوز مراسم تشییع برنامه‌ریزی نشده و تصمیم‌گیری نهایی منوط به نظر خانواده و مسئولان مربوطه است.»

استاد فرشچیان، هنرمند مطرح نگارگری کشور، صبح امروز، ۱۸ مردادماه ۱۴۰۴ دار فانی را وداع گفت. استاد محمود فرشچیان هنرمند اصفهانی، در ۴ بهمن ۱۳۰۸ دیده به جهان گشود. وی یکی از تأثیرگذارترین و نوآورترین نگارگران ایرانی در یک قرن اخیر شناخته شده که تحصیلات خود را در مدرسه هنر‌های زیبای اصفهان آغاز کرد و سپس در اروپا به تکمیل دانش هنری خود پرداخت. فرشچیان با تلفیق مکتب سنتی نگارگری ایرانی و سبک‌های نوین، آثاری خلق کرده که در موزه‌های معتبر جهانی و کشور همچون حرم امام رضا (ع) به نمایش گذاشته شده است.

همسر استاد فرشچیان ضمن قدردانی از ابراز محبت و نگرانی جامعه هنری، اعلام کرد: «با عرض سلام و تشکر از بابت احوال‌پرسی و نگرانی شما از حال استاد فرشچیان، به عرض می‌رساند ایشان دچار ذات‌الریه شده‌اند و تحت درمان پزشکان هستند.»

«معنی کاربردشناختی» درباره‌ی معنی‌شناسی مدرن است. این کتاب می‌کوشد تفاوت معنا را در بافت و موقعیت مختلف بررسی کند و به نظریه‌های بافتاری معنا بپردازد و می‌کوشد چارچوبی برای فهم نسبیت معنا پیدا کند.

مریم حسینیان نویسنده و همسر مهدی یزدانی‌خرم نویسنده و روزنامه‌نگار بعد از یک دوره بیماری در ۵۰ سالگی درگذشت. کتاب «نئوهاوکینگ‌ها: یا سازش با سوراخ‌های جوراب مورچه»، «بانو گوزن» و «بهار برایم کاموا بیاور» از آثار به جا مانده از این نویسنده است.

احمد شاملو در مخالف کم ندارد، موافق هم کم ندارد اما از عاشق‌ترین‌هایش تا آنان که چشم دیدنش را نداشتند و امروز نمی‌خواهند حتی نامش را بشوند بر یک گزاره اتفاق نظر دارند؛ آنکه شاملو شاعر بزرگی است؛ آنقدر بزرگ و بی‌رقیب که اگر کسی بخواهد او را انکار کند، کم‌سوادی خودش را عیان کرده است. زبان شاملو آنقدر استوار است که کسی به گرد پایش هم نمی‌رسد، شعر سپید انگار برای خودش جاودان شد؛ چه آنکه بعد از او هیچکس نتوانست از نظر کیفیت شعری در شعر سپید حتی نزدیک به شاملو شود. با این اوصاف شاملو از نظر ادبی یگانه است اما همین منوال در حیات سیاسی او دیده نمی‌شود