سرویس تاریخ «انتخاب»: اسدالله علم (۱ مرداد ۱۲۹۸ بیرجند – ۲۵ فروردین ۱۳۵۷ نیویورک)، یکی از مهمترین چهرههای سیاسی دوران محمدرضا شاه، وزیر دربار از ۱۳۴۵ تا ۱۳۵۶ و نخستوزیر ایران از سال ۱۳۴۱ تا ۱۳۴۲ بود.
«انتخاب» هر شب یادداشت های روزنوشت علم را منتشر می کند.
۳ مرداد ۱۳۵۲: صبح... رضا فلاح پیش من آمد و گفت باید در هیئت مدیره جدید نفت چهرههای تازه بیایند. راست میگوید. قرار شد در پاریس عرض کنم. از اخبار مهم داخلی که هیچ جا انعکاس پیدا نکرد، موافقت شورویها با اضافه پرداخت قیمت گاز ماست که در سال دویست ملیون دلار میشود.. در عوض برای موفقیت در امر نفت جشن و چراغانی شروع شده و پشتیبانیهای لوس و خنک شبیه کارهای مصدق. امروز در مجلس آن قدر تملق گفتند که من به حال تهوع افتادم. واقعاً شاهنشاه ادعای خدایی نمیکند، مرد بسیار بزرگی
است و یک انسان واقعی است. ما ایرانیها اسکندر را با تملق به روزی انداختیم که تمام سران لشکری خودش را کشت که تملق او را نمیگفتند.
... شب دیدن ولیعهد رفتم. با ایشان و والاحضرتهای فرحناز و علیرضا کاراته بازی کردم. مقداری لگد به پر و پای من زدند. سرکار فریده دیبا آن جا بودند. باز صحبتهای خاله زنکی را آغاز و یک ساعت و نیم وقت مرا تلف کردند.
شاهنشاه وارد واشنگتن شدند. نیکسون تجلیل زیادی کرد. شاهنشاه هم جواب بسیار خوبی دادند.
یادداشتهای اسدالله علم: وزیر مختار آمریکا آمد. در خصوص برنامه والاحضرت همایونی... [و] افغانستان و اینکه آیا داود دوام می آورد یا نه، صحبت کردیم. میگفت یک سال پیش داود به سفیر ما گفته بود که اگر وضع شاه به همین طورها بماند، قابل دوام نخواهد بود، باید حرکتی بکند. و حالا برادرش نعیم، که سابقاً وزیر خارجه افغانستان بود و من خوب میشناسم، به سفیر ما یادآوری کرده است که مگر حرف پارسال ما را از خاطر برده اید که از حرکت ما اظهار تعجب میکنید؟ بعد هم میگفت عکس کمیته انقلاب داود برای ما رسیده [است]. تمام افسران جوان یا همکاران سابق داود یا پسران آنها هستند....
